Нов почеток или?

Во сенка ќе падне натпреварот кој е на програма за нешто помалку од 3 часа со потезите кои не само последните неколку дена туку целото лето ги правеше нашата управа. Многу прашалници висат врз главите на верните Миланисти и повеќето од нас го имаат оној WTF момент. Зошто беа потрошени 11 милиони за 29 годишен просечен тотално непотребен напаѓач чија најдобра особина е неговата прекрасна девојка никој не знае.

Како ќе се уклопи истиот заедно со Балотели, Пацини, Ел Шарави, Нианг, Робињо, Сапонара не знаеме. Не знаеме ни зошто упорно се форсира доведување на 31 годишен истрошен Бразилец кој последен пат видел првотимски фудбал пред 4 години. Иако сакав да си замине, имам измешани чуства околу Боатенг. Неконстантна форма во 3 години со моментални блесоци како оној против ПСВ. Прочитав интересна работа, а тоа е дека ќе може да игра во Лигата на Шампионите годинава иако играше и за нас. Најверојатно некое ново правило на УЕФА за кое сеуште не сум информиран.

Во добрите вести, конечно се ослободивме од Лука Антонини кој продолжува кај нашите добри пријатели во Џенова. Во спротивен правец доаѓа Валтер Бирса, а уште малку остана да видиме дали ќе успееме да се ослободиме од Траоре.

И конечно и нешто за мечот. Доаѓа во многу чуден момент за нас. По исцрпувачкиот двомеч со ПСВ и гостувањето за заборав во Верона,  ни доаѓа Каљари кој во последните 9 натпревари на Сан Сиро секогаш губел и не успеал да освои ни бод. Најновите аквизиции Бирса и Матри се во тимот и можно е да добијат шанса од клупата.

Во моментов незнам што друго да извдојам. Уште сум во конфузија и мини шок со последните потези на нашата управа. Само победа вечер може барем колку толку да го поправи впечатокот. Во текот на наредната недела може да очекувате и еден пост со оцена на нашите нови аквизиции, бројки, интересни факти и сумирање на ова лето.

FORZA MILAN!!! 

Кога работите (навидум) излегуваат од контрола!

Сезоната почна многу поинаку од она што го посакувавме или се надевавме. Иако веќе сме навикнати да имаме очаен старт под водство на Allegri (кој подоцна не може да се рехабилитира со одличен финиш) ние повторно почнуваме лошо против противници со кои не би требало да имаме поголеми проблеми. Ако нерешениот резултат нагости против PSV беше солиден од резултатска смисла, оние што го гледаа мечот знаат дека ние бевме посреќните со конечниот исход и дека одигравме натпревар под нивото на ЛШ гигант и доколку домакините имаа барем малку повеќе среќа, ќе бевме во многу поочајна ситуација пред реваншот. На тоа се надоврза и очајното деби во калчото каде што дозволивме новопечен прволигаш да ни направи целосен пресврт после наше водство. Во тој меч уште повеќе болеше фактот што вториот гол го примивме некаде околу 60тата минута (а не во финишот од мечот) и ние бевме соочени со пораз цели 30 минути а сепак не успеавме да направиме ниту една посериозна шанса до крајот на мечот. Напротив, домакините беа далеку поопасни и со позитива па само расположениот Abbiati нè спречи од поголем срам! Кога еден тим кој е сметан за гигант, не може да наметне своја игра и да создаде притисок и (барем) шанси за гол цели 30 минути против новопечен прволигаш, тоа е одраз на очај, немоќ, психичка неподготвеност и пред се, недостиг на водство од клупата. А од клупата освен никаква идеја во играта се добиваат и нелогични замени:

1. Се брка резултат а се вади од игра El Shaarawy (сетете се на последниот натпревар од минатата сезона, повторно против прежален противник и соочени со елиминација од ЛШ).

2. Во игра се внесува Petagna и формацијата се менува драстично од 4-3-3 во 4-4-2

3. Менувањето на формацијата не е толкав проблем колку што беше распоредот на фудбалерите, Urby кој е класично лево крило, беше пуштен во игра да делува по десната аут линија а Nocerino кој е десничар, играше на левата страна?!

Очигледно таму некаде Berlu се сити а тактиката Dai Dai е се повеќе неразбирлива за фудбалерите на теренот.

Јас лично верувам дека вечерва одиме по тенок мраз. Резултатите а пред се играта од претходните 2 официјални натпревари и не ми ветува нешто повеќе. Чудната логика на тренерот и неговите константни падови во најважните натпревари, уште помалку. Наместо Poli кој го даде својот деби гол во првиот официјален меч во дресот на Milan и кој беше една од ретките светли точки против Verona, веројатно повторно ќе стартува Muntari кој беше воопшто незабележлив на првиот меч во Ајндховен. Веројатно целиот тим ќе биде оној истиот кој беше надигран во Ајндховен, освен рековалесцентот De Sciglio кој ќе ја заземе болната лева бековска позиција на која имаа неуспешни и трагикомични авантури најпрво Urby со PSV а потоа и Constant со Verona. PSV мора да падне, од овој меч зависат (какви такви) засилувања, од овој меч зависат барем 30 милиони евра, од овој меч зависи дигнитетот на клубот!

И збор - два за човекот за кој CL значи апсолутно се! Лигата на шампионите не значи баш се за екипи како Fiorentina, Lazio, Roma или Cardiff (летово потрошија преку 30 милиони евра влегувајки од втора лига и се на 5то место на најголеми потрошувачи во Premier) ама ете, значи апсолутно се за него! Секоја сезона се ценкаме апсолутно до самиот крај. Се ценкаме со се и сешто па дури и со местото во CL. Honda речиси сигурно ќе дојде дури во Јануари. Ljajic беше перфектна замена која можеше да го покрива она болно AMC до Јануари но не, ние моравме прво да осигураме пласман во CL. Нудевме некои 8 милиони, Adem на крајот замина во Roma според последните информации за само 10 милиони. Да, за само 2 милиони повеќе од она што го нудеше Mr G. И да обезбедиме пласман во CL и да купиме нови засилувања (кои би биле силувани) на нив им треба време за да се инфилтрираат во тимот. Тоа време се рефлектира преку лоши резултати во Калчо. А и што би купиле? Се шпекулира со имињата на Matri и Astori, фудбалери кои во најдобра рака не го подобруваат моменталниот квалитет на тимот. Во најдобра рака! Ангажманот на Matri е непотребно правење на услуга на Juventus затоа што на тоа место во тимот, Balo е неприкосновен стартер а Pazzo кој имаше одлична сезона лани, се враќа следниот месец! Astori е најмногу замена на Mexes и Zapata. Astori не го прави подобар и посигурен тој дел од тимот, го прави само поброен. И Matri а и Astori го прават само поброен тимот и даваат опција плус а никако не го зголемуваат квалитетот и не се загарантирани стартери.

Milan не ги заслужува овие потези од управата а најголем дел од фудбалерите (па и тренерот) не го заслужуваат Milan како бренд! Работите (навидум) излегуваат од контрола.

Почнува!

Конечно почнува! Се наоѓаме на крајот од летото кое засега не донесе ништо посебно за нас. Сепак, се вртат разни комбинаторики пред самиот почеток на G time. Настрана тоа, почнува сезоната! Почнува сезоната во Калчо со Milan. Прв натпревар нагости против повратникот во Serie A, тимот кој има невкусно име од наш аспект и тим чии навивачи се познати расисти. Се надеваме дека утре нема да има проблеми од тој карактер и дека воопшто нема да има проблеми за Milan да ја започне сезоната со победа. Иако (барем досега) не се засиливме со ништо особено, мора да запаметиме дека бевме убедливо најдобрата екипа во Calcio во оваа календарска година (од Јануари до крајот на сезоната) и воопшто една од најдобрите екипи во Европа, во тој период. Годинава ќе го имаме Balotelli на располагање од самиот почеток на сезоната и барем по последните натпревари делува како да го имаме и оној, одличниот El Shaarawy од првиот дел на минатата сезона. Во средината го добивме младиот и перспективен Andrea Poli кој за жал и не доби свој официјален пост за добредојде поради проблемите со формулата по која тој пристигна од Sampdoria. Го добивме и Saponara кој за жал сè уште не може да дебитира ниту во неофицијален меч поради проблеми со повреди. Околу составот и опциите во тимот по официјалното затворање на преодниот рок (кој потсетувам, годинава завршува на 2ри Септември а не на 31ви Август). Дотогаш мораме да се насочиме на натпреварот против Verona, за почеток.

Екипата на Verona успеа во својата првична цел по враќањето во Serie A, да го задржи во своите редови својот најдобар фудбалер, Jorginho кој беше мета на речиси сите поголеми клубови во Европа (меѓу кои е и Milan). Екипата од Verona ја краси млад и гладен тим кој е надополнет со искуството на Luca Toni. Toni е тип на напаѓач кој може да направи најмногу проблеми на одбрана како онаа на Milan. Нашата стара болка со проблеми при нафрлени топки веројатно продолжува и сезонава а Toni е во тоа најдобар. Тимот мора да биде подобар во маркирање (пред се двајцата централни дефанзивци) а мора на ниво да бидат и бековите кои ќе спречат нафрлувања по двете страни (ова ќе биде особено тешко за Urby).

Иако веројатно ќе се прават одредени претумбации во составот (и поради повредо но пред се поради реваншот со PSV), мораме сезоната да ја почнеме на победничка страна! Нема ништо подобро од успешен старт на сезоната и мораме да создадеме моментум кој ќе трае што е можно подолго! Поседуваме доволен квалитет за победа против Verona дури и со неколку ротации низ составот! На оние кои веќе подолго време се наоѓаат низ болниците во Milanello им се приклучи и Boateng кој заработи повреда против PSV и ќе го пропушти овој меч како и Muntari кој е суспендиран. Затоа после речиси цела летна пауза во конкуренција се враќаат De Sciglio и Robinho. Околу составот и можните комбинаторики за стартните 11 ќе се позанимаваме во текот на утрешниот ден. Следи меч кој треба и мора да се добие!

Forza Milan!!!

P. S За оние кои не се информирани, Телма нема да пренесува Calcio и со тоа се руши најдолгата традиција од спортски карактер во земјава.

PSV-Milan preview

Почеток на сезоната.

Можеби еден од најтешките почетоци во последните неколку години со оглед на тоа дека сеуште не сме квалификувани во групната ваза на Лигата на Шампионите. На патот ни стои Холандскиот гигант на кого сме му стари должници по полуфиналето што се одигра во 2005тата година. Токму сегашниот тренер на ПСВ, Филип Коку ни даде 2 гола таа мајска вечер. Другиот гол го даде Парк Ји Сунг кој се врати по подолго време во клубот каде што ја достигна својата најголема слава. Од тогашниот Милан не остана никој. Стрелецот на голот кој значеше финале и херојот Амброзини си замина летово. И во ПСВ многу работи се сменети, повторно се подмладени и сезонава ќе му бидат сериозна закана на речиси недопирливиот Ајакс.

Ова се играчите кои ќе му бидат на располагање на Макс утревечер. Дел од оние што ги нема се повредени додека пак другите (Траоре, Антонини...) се пред излезна врата.

Ни предстои натпревар кој ќе ја трасира сезоната и најверојатно преостанатите 2 недели на пазарот. Се надеваме и веруваме во позитивен исход од Ајндховен, мој тип е нерешен резултат од 0 до 2 голови.

FORZA MILAN !!!

AUDI CUP 2013!

После првиот сериозен припремен меч против Valencia, дојде годинешнава едиција на Audi Cup-от, во организација на европскиот шампион. Форматот стандарден, полуфиналиња, меч за 3то место и финале. Останатите учесници – Manchester City и Sao Paulo. Два меча во само два дена и однапред изгледаше како преголем залак за оваа фаза на припремите. Кога на тоа ќе се додадат противниците, знаеш дека ризикуваш залудно да потрошиш неколку дена на несоодветни проверки. Но во прашање е значаен спознор, кој има интерес неговиот турнир да го направи исклучително атрактивен и не прашува кој, кога и дали е спремен.

Ждрепката рече дека во првиот ден треба да се сретнеме со Man City во очигледно поинтересното полуфинале, ама немаше во предвид дека клубот толку доцна ќе ги приклучува репрезентативци во погон. Стравот наш се зголеми кога слушнавме за пресните повреди – Binho, Bonera, Mexes... доволно беше. Испадна прилика за старт на Vergara и Petagna, за Zaccardo да биде лидер на одбраната, а Nini капитен (пак се насмевнав додека го пишувам ова). Инаку Nini играше десно. Constant лево, пред нив NDJ, Muntari и Traore, SES на стандардна позиција и Boa на false 9. Мечот во целина слаб. Не 8, туку 18 гола да паднеа, со онаа игра само испливаа слабите страни на двете екипи. Нашите за нијанса го поправија впечатокот во второ полувреме, ама пак, тоа што го видовме во првите 35 минути беше срамно. Ок, разбирам дека City е понапред со подготовки, дека за 15 дена стартуваат во лигата, но таква квалитативна разлика на терен не смее да постои, никогаш. Што е најтрагично за квалитетот на цел меч, Milan имаше прилики не само да израмни до крајот на полувремето, туку и да даде уште два гола, преку стопроцентните шанси на SES и Boa. Во глобала, одбраните на двете екипи беа трагедија, нашата нешто повеќе, затоа што комплетниот ред беше очаен, додека кај City само стоперите. Не знам дали да почнам да индивидуално да ја опишувам мизеријата на нашата дефанзива…

Ќе се обидам накратко: Nini во препознатливиот мод “мува без глава”, веројатно импресионоран од лентата на рака; нели Zaccardo пред 10тина дена изјави дека може да замине од клубот. Ок, слободно, зошто не замина веќе? Или не, ако размислам, така ќе требаше Pacifico да биде стартер, и тоа не по своја вина; Vergara успеа да се среди до некое пристојно ниво, ама откако прими 5 гола. Не паднаа сите голови заради негова грешка, вистина е, ама Dzeko и Jesus Navas дефинитивно не го доживуваа како респектабилен дефанзивец; Constant беше можеби најлошиот на теренот, ама тоа не е најголемиот проблем. Страшното е што тој (и веројатно само тој) мисли дека е натпросечно добар фудбалер. Кога нема да му успее финта на средина на терен (а многу веројатно дека нема да му успее) или кога лесно ќе загуби топка, тој не се враќа да покрие, да се “извади”, туку се нервира, бара фаули, па често и сам прави фаул после тоа или се ‘рчка со противниците, некогаш дури и вика на соиграчите. Редовно прави некои гримаси кои ме нервираат, а не се сеќава дека баш тогаш камерата е вперена во него и не убедува во неговата лепота :) Ај те молам смири се и искористи тоа минутажата додека не е вратен Mattia Boy. 

Во средината измешани перформанси: од сосема солидниот NDJ, до индиспонираниот Sulley кој очигледно кога игра на MLC не знае со кого си има работа позади него и многу често испаѓа при двојни проигрувања на противникот. Особено денес, кога против себе имаш убиствено брзо десно крило, не ти се пишува добро. На другата страна, што од помалку опасни фудбалери, што од помал контакт со топката, Traore немаше моменти на бламажа. Позитивни потези, уште помалку. Ама кој очекува од него, нели? Boa почна како false 9, па се повлече на AMC, ваљда по насока на Max. Очигледно дека AMC е неговата позиција и за жал, ниедна друга. Беше просечен, не креираше многу, промаши чиста шанса, после 60та минута не трчаше скоро ич, ама од друга страна беше добро позициониран и бркаше солидна работа во дефанзива. 

Напаѓачите беа најдобрите, иако комплетно невидливи во црниот период до 35тата минута. После тоа, итро одземање на SES и гол, па снаодлив гол на Stephan, после предноста што ја даде судијата при фаулот за пенал над Petagna, па гол на Petagna и уште по една шанса на двајцата до крајот на полувремето кои можеа да го направат комплетно лудо. Барем јас, не сум видел меч што од 5-0 стигнал до 5-5. 

Лично, сакав да го гледам Petagna барем уште 20-30 минути, ама Max се реши за Niang, кој имаше забележлив настап. Желен е за минути, за игра, не сака да биде пратен на позајмица и тоа беше толку очигледно денес. Дури имаше и еден фаул над него каде во 95% од случаите, играчите би побарале измена. Овој напротив, продолжи да прави спринтови. После него, од измените, за мене, најдобро одиграа Poli и Noce. И кај нив силна желба, повидлива за нијанса кај Poli. За почеток, ми се допаѓа дечкото. Gabriel, за разлика од Amelia имаше три одлични одбрани. Многу е едноставно ми се чини – глупаво е да Amelia биде избор пред момчево. Дај му шанса, зошто да не, сигурно нема од Amelia да правиме голман допрва. Urby по пола година назад и повторно истата приказна. Во 25 минути, три пати менуваше позиција. Почна на лев бек, кратко на DMC, па се премести на MLC кога влезе Cristante. Го користат за пополнување на празни места и веројатно така ќе биде. Најдобро за него, може не и за нас во оваа ситуација, да си замине. Ама не во Fulham овојпат и не на позајмица. Сепак заслужува нешто повеќе. Останатите измени, Pacifico, Pinato, Cristante, Kingsley Boateng, сите со преодна оцена. Без поголеми искушенија, ама и без грешки. Уште еднаш ќе речам, без да се залажуваме од големиот број голови или тоа што поразот не делува убедливо, ова денес беше еден поприлично лош натпревар. Знам дека нема место за некој паника, но сепак, не е убаво да гледаме ваква претстава  на 3 недели од двомечот што може да вреди колку колку една цела сезона.

Наспроти сето ова, утре (во истиот термин) имаме противник од друго квалитативно ниво, кој можеби и прав спаринг партнер за оваа ситуација. Денес беа тврди против Bayern едно полувреме, второто да бидам искрен не го гледав, но тогаш паднале двата гола. Без Ganso, Luis Fabiano и со модифициран стартен состав, не се на нивото на останатите три екипи на турнирот. Среќен бев што Bayern помина и нема да игра против нас. Ќе беше тоа уште едно мачење, а можеби и срамење со оглед на тоа што баварците се во поодмината фаза на подготовки и на располагање е целиот состав. Не можам да знам и да проценам преку ТВ кој е колку одморен/уморен после денешниот меч, но ќе кажам кој сакам да видам на терен утре. Дефинитивно сакам одново да ги гледам SES и Petagna напред. Го сакам и Niang, ама прво, ми прави проблем во вметнувањето во оваа 4-3-1-2 формација кога на терен е Petagna и второ, веројатно веќе се пожалил на таа, се надевам ситна повреда од денес. Сакам да ги видам Poli и Noce, заедно со NDJ од старт. Назад немаме никаков избор, за жал. Ќе стартуваат повторно истите. На голот, дефинитивно Gabriel. Ајде да видиме малку поинаков меч, поквалитетен Milan.

FORZA MILAN!!!

Наследникот на Maldini?

Дозволете ми да Ви го претставам момчето за кое веројатно ќе слушате многу повеќе во иднина. Alessandro Mastalli е актуелниот капитен на момчињата на Super Pippo и момче за кое сите се согласуваат дека поседува аура која долго време недостига во тимот, аура како онаа на Il Capitano! Секоја чест на Ambrosini, Ganz или Petagna но Mastalli е капитенот кој никогаш не гледал меч од клупата. Момчињата на Super Pippo имаат 10 различни формации и во сите нив фигурира Alessandro Mastalli. Момчето следната сезона веројатно ќе настапува за Primavera и сите се сигурни дека ќе продолжи со капитенската лента и таму. А нема причина да биде поинаку. Момчето е фудбалер кој ги прави сите околу себе подобри, вистинки спиритуален лидер на теренот.

Кој е Alessandro Mastalli? Ale е роден на 7ми Февруари, 1996 година и е син на Ennio Mastalli, бивш фудбалер кој кариерата ја започнал во 70тите и ја завршил во раните 90ти. Настапувал за Bologna, Varese, Catania, Lecce. Бил на чекор од трансфер во Milan (фан на Milan од мали нозе) но трансферот се изјаловил. Затоа неговата желба ќе се оствари преку неговиот син.

Малиот Alessandro почнува да игра фудбал на 5 годишна возраст. Набрзо неговиот талент бил забележан од скаутите на Bologna и Modena. Одејки по стапките на својот татко, се одлучува за Bologna. Во Bologna настапува 5 години и интригантно, во 1/16 финале губи токму од екипата на Milan која во својот состав ги има за тие прилики страшните Bryan Cristante и Andrea Petagna (денешни членови на сениорскиот тим). Сепак овој пораз се покажал среќен за Ale затоа што буквално ги импресионирал скаутите на Milan во настапите против црвено црните и само 2 месеци подоцна добил повик од Milan кој без размислување го прифатил. Веќе во првата сезона со новата екипа го освојува трофејот Scirea на кој е избран за најдобар фудбалер. Трофејот го добива лично од Il Capitano!

 

Веќе следната сезона Alessandro настапува со играчи кои се поголеми од него но одлично се вклопува во тимот и постигнува 3 гола во првите 6 натпревари. Сепак, сите слушнаа за него во сезоната која што измина, по доаѓање на клупата на легендата на клубот, Filippo Inzaghi. Големината на Mastalli не само како фудбалер туку и како личност ја сподели и самиот Pippo, во едно интервју. Убаво се сеќавам на тоа интервју кое го читав лично и во кое Pippo рече дека Mastalli ја има аурата на Paolo Maldini, дека тоа е капитен кој буквално го сака секој во тимот. Тогаш Pippo сподели една интригантна ситуација. Кога тој дошол на чело во клубот, ги натерал сите фудбалери тајно да гласат за својот капитен. Од 25 гласа, дури 24 гласале за Alessandro Mastalli. Единствениот кој не гласал за Mastalli, бил самиот Alessandro кој бил скромен и не гласал за самиот себе, туку за друг колега! Тоа кажува многу!

Super Pippo се покажа како тренер (а таков беше и како фудбалер) кој не сака да дели комплименти на индивидуи и за него секогаш тимскиот успех е на прво место. Сепак, Mister Inzaghi дели комплименти за Mastalli, на сите страни! Го споредува постојано со Maldini, харизмата која ја поседуваат и двајцата и љубовта кон нив буквално од сите во клубот. 

Allesandro Mastalli има 17 години, висок е 175 цм а тежок 75 кг. Го носи дресот со број 8 и природно настапува како десна mezzala во средниот ред составен од тројца фудбалери. Оваа негова позиција не е постојана затоа што Pippo сака постојано да го шета на различни позиции и има неограничена доверба во неговите квалитети. Ale е класичен фудбалер од средниот ред, подеднакво е добар во дефанзивните и офанзивните задачи и претставува столб буквално на целиот тим. Момците на Pippo можат да се миксаат во дефанзива и офанзива но тимот не може да се замисли без Il Capitano Mastalli во него! 

 

Иако на почетокот на својата кариера тој започнал како regista пред дефанзивците, сепак сега е се поблиску до напаѓачката линија и во моментот ја држи буквално цела десна страна од теренот. Повеќе од се, него го красат неговата брзина и неговата неверојатна тешка работа. Не знае да застане буквално ниту една минута од мечот и постојано е во движење. Прв е во дефанзива и прв во напад, неретко и пред напаѓачите. Super Pippo ги забележал квалитетите на момчето и пред се тоа дека главата му стои цврсто на раменици па му дава слободна ролја во средниот ред верувајки во неговата луцидност и интелигенција на теренот. Момчето има одличен удар, претежно ја користи десната нога но нема проблеми да шутира одлично и со левата. Сезонава постигна 6 гола (се наоѓа на третото место во тимот, веднаш зад напаѓачите) и има голем број на асистенции. На натпреварите се забележува и фактот дека момчето размислува 2-3 потези однапред со што некогаш неговите соиграчи имаат проблеми да ја прочитаат целата акција. 

Друга огромна предност на Mastalli е притисокот, буквално! Момчето врши невиден притисок врз противникот во текот на целиот натпревар, се обидува секоја топка да ја одземе без разлика дали со лизгачки старт, standing tackle или едноставно со константен притисок кој ќе го натера противникот да згреши! И не застанува! 

Уште една голема предност која ја потенцираат сите што го следеле, на чело со Pippo е неговата присебност. Иако станува збор за капитен на тимот кој е избран едногласно од сите соиграчи, иако станува збор за фудбалерот кој никогаш не пропушта меч, тој е многу присебно момче! Не дозволува никаква слава да му удри во глава и цврсто гази по земја! Како што самиот тој изјави во една пригода: Only the one who believe in himself can continue to grow. 

Неговото лидерство извира од него на секоја педа од теренот. Оди прв да честита на секој погодок, без разлика колку е големо водството на мечот. Знае да даде поддршка и да разговара со соиграчите кои направиле неколку грешки во серија, укажува на подобрување во играта, знае да разговара и со судијата кога смета дека тој донел погрешна одлука но со голема коректност! Исто така знае и да го потчукне по глава некој соиграч кој почнува да го повлекува топката во текот на мечот и се заборава во својата индивидуалност. Поседува уникатна и огромна харизма и тимот го обожава!

 

Момчето како и сите професионални спортисти има некои свои хирови и суеверија за кои не сака да разговара јавно. Пред секој натпревар се втурнува буквално лице во лице со познатиот психолог на тимот,  Roberto Boerci и зборуваат нешто очи во очи. Она што го зборуваат засега останува голема тајна.

Исто така, секогаш кога постигнува гол, го бакнува амблемот на клубот за кој е емотивно поврзан!

Минатата година, Aldo Dolcetti кој во тоа време беше тренер на Primavera имаше големи пофални зборови и за Alessandro Mastalli. Доколку сезонава биде се како што треба, за очекување е Il Capitano Mastalli да биде со капитенската лента на Primavera во историскиот прв настап на Primavera во еден натпревар од Лига на Шампиони за млади екипи во Европа!

Со оглед на тоа дека очите на сите во Milanello се насочени кон него, нема да биде чудно доколку Mastalli добие повик и од Allegri да учествува барем во тренинзите на првиот тим а зошто не и да чека шанса од клупата на некој натпревар од Serie A.

Сите познавачи на приликите во Milanello, се согласни во едно: Ваква капитенска харизма во Milan не се појавила од времето на Il Capitano, Paolo Maldini! 

P.S Текстот беше прераскажан од статија на http://acmilanfan.ru

Продолжуваме со Allegri!

Постојат сèуште непотврдени информации за евентуално продолжување на договорот со клубот до 2015 година но една работа е сигурна, Allegri останува на клупата на Milan. 

Во која насока одат Вашите размислувања?