Дуел на стари познаници!

Вторник навечер. Убаво (најверојатно дождливо време) за дуелот тежок 11 шампионски титули во најквалитетната фудбалска лига во светот. Тимот со кој повеќе од 10 пати сме се среќавале во Лигата на Шампионите и КЕШ досега, и тоа во групни фази, елиминациски мечеви но и финалиња. Никогаш не било лесно кога сме играле со една од најдобрите фудбалски школи на сите времиња по чиј модел Милан сака да ја носочи својата младина. Ван Бастен, Рајкард, Рајзигер, Давидс, Сидорф, Златан се само дел од играчите кои го носеле дресот на овие два гиганта. Повеќето од нив оставиле голема дамка и за двата тима.

Долго време помина од 23 април шампионската 2003та година кога во 1/4 финалето ги одмеривме силите со холанѓаните. А како вчера да беше оној гол на Томасон за 3-2 (иако повеќето тврдат дека голот е на Пипо) и маестралната партија на Инзаги кој со гол и 2 асистенции не однесе до полуфиналето. Да не трошам повеќе зборови, еве го видеото во продолжение, па потсетете се на овие убави, многу убави времиња. Интересно е само да напоменам дека на овој меч како 18 годишен талентиран одбранбен играч, во својата дебитанска сезона влезе во игра Најџел Де Јонг, и тој е единствениот играч од овој двомеч (покрај Абијати кој беше на клупата.) кој сеуште игра за некој од овие два тима.

Сега дојдоа едни други времиња. Од таа генерација на Ајакс со Златан, Пиенар, Ван Дер Мејде, Киву, Лобонт, Јакубу, Литманен.... па после подмладената со Стекеленбург, Хејтинга, Де Јонг, Емануелсон, Снајдер, Ван Дер Ваарт, Хунтелар....и онаа последната со Вермален, Вертонген,  Суарез, Ериксен и други. Тоа е веќе минато и еден нов бран на млади таленти се собрани во престолнината на Холандија.

Кај нас ситуацијата тотално променета. Со новиот проект кој го започна управата, за момент се помисли дека крајот на генерацијата на Малдини, Неста, Шева, Сидорф, Пипо, Рино е почеток на една нова победничка која во 2011-тата и те како делуваше силна. Но поради сплет на околности, бевме принудени да почнеме одново и во моментов може да сме каже дека сме во втората година од тригодишниот план за враќање онаму каде што ни е местото, на врвот на европскиот фудбал.

Како што е веќе познато СЕС заработи незгодна повреда во последен момент и моментално сме препуштени на само 3 опции во нападот, а она што загрижува повеќе е фактот дека поради суспензијата на Бало, против Јуве викендов на располагање ќе ги имаме Матри, Нианг и Бињо.

Одбраната исто така е доста тенка, и нема многу комбинаторики тука, така да освен едно место во средниот ред, веќе треба да знаеме како ќе изгледа стартната постава.

Абијати

Абате,Запата,Мексес,Констант

Поли,Де Јонг,Мунтари

Монтоливо
Балотели,Робињо

Мене баш и не ми е по ќеф тоа што Сулеј ќе игра повторно, а Монтоливо ќе биде врската помеѓу средниот ред и нападот, ама помеѓу ова и Бирса на AMC јас со две раце потпишувам за ова прикажаново.

Чекаме добар стрим утре, се надеваме на добра игра и победа секако пред двомечот со Барса бидејќи само со 10-12 бода од 4те натпревара со Ајакс и Селтик може да се надеваме првото место во групата.

FORZA MILAN !!!

Тренер со 9 животи

Интригантно, клупата на Milan веројатно во моментов не е омилена дестинација на најголем дел од тренерите со реноме ширум Европа но тоа е вистинска Мека за човекот на сликата. Allegri е сосема свесен дека никогаш во својата кариера нема да добие клуб кој е на приближно ниво и реноме на Milan и затоа цврсто се држи за клупата во Milanello. Во истовреме, B & G се целосно (не) задоволни од неговата работа поради тоа што најмалку од се сакаат во клубот да имаат тренер кој ќе го крене својот глас (па дури и ќе постави ултиматум) кога станува збор за нови засилувања. Вистински брак од интерес! Од една страна Allegri е тивок и не бара скапи засилувања па се задоволува со Birsa и Matri а од друга страна G е задоволен затоа што нема да има проблеми со нефункционален буџет.

И се дотука е идилично, додека не се фрли поглед на табелата. Milan е на очајно место, со очајни резултати и што е најважно, со очајна игра! Клубот досега (иако имаше прилично лесен распоред) веќе нанижа 2 порази а беше на работ на уште 2 од кои се спаси буквално во последните секунди. Со Torino постигнавме гол од пенал во 95та а со Bologna постигнавме 2 гола во самиот финиш. Тоа не го намалува фактот дека одбраната е очајна, средниот ред (со исклучок на De Jong и Poli) е непостоечки а нападот е несинхронизиран. Огромните проблеми со повредите воопшто не можат да бидат изговор, особено не против вакви противници и особено не кога Allegri е на клупата. Симптоматично, по неговото доаѓање во клубот, Milan апсолутно секоја сезона има огромни проблеми, пред се со мускулатурните повреди. Дали е до него, неговиот режим на тренинг, неговите фитнес тренери или болницата во Milanello, можеме само да погодуваме.

Неговото невообичаено форсирање на фудбалери за кои сите наоколу гледаат дека не играат како што треба е друга болка. Muntari е вистински Mr Indispensable иако со секоја минута на теренот покажува дека не му се игра фудбал и дека најдобриот негов потег е шут (еви) од 35 + метри кои финишираат некаде во 25тиот ред од Curva Sud. Секој натпревар стартува со Birsa и секој натпревар тој е првиот што го напушта мечот некаде од 55та до 65та минута. И следниот меч, повторно истата приказна. Рака на срце, Birsa не е ниту главниот виновник. Сигурно и тој самиот не очекуваше ништо повеќе од епизодна улога во Milan но ете, ставен е во огнот и целиот бес се истура врз него.

Кога сме кај измените, тајмингот на измените и имињата кои се бираат се уште една рак рана на Mister Allegri. Некогаш добивам впечаток како и самиот намерно да прави нелогични потези и се обидува секој следен пат да биде колку што е можно понеинвентивен! Вистинско чудо е како не успева да го чита текот на играта, проблемите и да реагира навремено и правилно!

Сега доста за тренерот чии врвни трансфер желби беа Lazzari, Cossu, Astori и Matri. Да се навратиме малку на тимот и следниот предизвик.

Фразата „меч што едноставно мора да се победи“ веќе е многу излитена кога станува збор за Milan. Едноставно принудени сме да одиме чекор по чекор и секој следен натпревар да го гледаме низ призмата на недоверба и страв. Проблемите со повредите остануваат а и Balotelli е повторно во аут. Иронично, без Balotelli во тимот успеавме да постигнеме дури 3 гола на еден натпревар (кој би рекол) а притоа не успеавме да ги добиеме 3те бода и се боревме за бод во финишот. Тоа уште еднаш укажува каква е нашата игра во дефанзива и пред се каква е нашата одбрана при нафрлени топки, корнери и слободни удари. Со еден збор, ужасна! Најголем дел од фудбалерите во средниот ред (со исклучок на De Jong и Poli кој и не добива шанса во континуитет од Mister) воопшто не помагаат на дефанзивците. Тука пред се мислам на Muntari на кој играта во одбрана треба да му биде приоритет и тоа би требало да е приоритетната причина поради која е во тимот. Веројатно не очекуваме од него да постигнува голови?!

Birsa almighty веројатно повторно ќе стартува со Binho зад Matri кој имаше вистинско шоу од промашувања против Bologna. Знаеш кога нешто не е во ред кога Robinho ти е најдобрата опција во тимот за постигнување на гол. Niang повторно ќе го пречека мечот од клупата а формацијата упорно не се менува и не се враќаме на онаа 4-3-3 која ни донесе извонредни резултати во вториот дел од минатата сезона и а формација за која имаме повеќе фудбалери во комбинација, особено сега кога имаме повредени техничари во тимот (Kaka и Montolivo). Човек не треба да биде врвно тренерско име за тоа да го уочи, треба само да не биде Allegri!

Sampdoria е уште еден тим кој можеме без проблеми да го победиме и може без проблеми да нè победи. До таму е дојдена работата!

Forza Milan!!!

BOLOGNA vs MILAN - PREVIEW!

После разочарувачкиот меч во неделата и сите овие фрустрирации последниве неколку дена, денес следува нов предизвик за момците. Гостувањето во Bologna не е во рангот на оние условно најлесните, особено не во вакви ситуации. Преполовен, разоружан, прочитан Milan е огромен мотив за екипите како Bologna. Тешко е кога екипата е во ваква позиција, а трите боде се понеопходни од било кога. Додуша, да бидеме реални, ова е стандарден старт за Milan под водство на Allegri последниве 4 сезони. Податокот што го прочитав денес вели дека овој почеток е всушност многу близок до “најуспешните” од првата и втората сезона на Max во Милано. Нашиот трнер никогаш немал повеќе од една победа во првите четири натпревари во сезоната откако го води Milan. Да бидеме докрај коректни, после вакви стартови на сезоната, клубот и освојувал титула, ама и одвај фаќал последен воз за ЛШ. Што ќе рече дека, разликата е во тоа како останатите екипи ќе ја почнат и како ќе одиграат во остатокот на сезоната. Годинава, конкурентите и не се баш солидарни кон нашата немоќ. 

На кадровски проблеми им нема крај, веќе позната приказна. Balotelli ќе си “одлежи” три меча, клубот нема да реагира, дури и во ситуација кога може да добие намалување на казната и ослободување на Mario за гостувањето кај Juve во 7мото коло. Тоа ми кажува дека Balo навистина сериозно престапил, претерал, па нашиве се решени да го превоспитаат. Не коментирам одредни шпекулации во врска со тоа што стварно упатил кон судијата. Allegri беше строг деновиве кон него, а ниту играчите, ниту управата не излезе со поддршка за него. Напротив, многу веројатно дека ќе следи и одредена казна, во форма на редукција на плата. Нема друго, или ќе пробаат и (делумно) успеат да го доведат во ред, или наскоро ќе замине од Milan и никогаш нема да стане човек. За среќа, нема други новоповредени или казнети, па во Bologna од вчера е група од 20 играчи:

Abbiati, Amelia, Coppola. 

Abate, Constant, Mexes, Iotti, Zaccardo, Zapata. 

Birsa, Cristante, Emanuelson, De Jong, Muntari, Nocerino, Piccinocchi, Poli. 

Matri, Niang, Robinho.

Allegri ги откри своите намери и дилеми во пресрет на мечот вечерва. Не зборуваше конкретно за одбраната и нејзниот состав, но очигледно е дека Abbiati, Abate, Mexes и Zapata се сигурни стартери. За очекување е Constant да се врати во првиот тим по неубедливите изданија на Urby. Во средината, конечно добра вест во најава: Max размислува да го одмори Muntari, со тоа што Nocerino ќе стартува на MLC, NDJ и Poli на DMC и MRC. Најголемата дилема е како да ги распореди тројцата напаѓачи – дали со Birsa на AMC во 4-3-1-2 или со Niang на RW во 4-3-3. Robinho и Matri се сигурни напред. Зборувавме за Matri, еве шанса за него, да докаже дека е вреден барем половина од тие 12 милиони и дека оваа бледа форма беше резултат на сенката на Balotelli во нападот. Сега ќе има простор и слобода, поддршка од Robinho само засебе, особено ако Allegri се одлучи за 4-3-1-2 каде сите останати играчи би играле за Matri.

Од клубот најавуваат уште неколку добри вести околу заздравувањето на дел од повредените. Така, за El Shaarawy и Montolivo се знае дека ќе бидат фит против Ajax за една недела од сега, Balo исто така ќе игра во Амстердам. Saponara денес ќе биде прегледан од лекарскиот тим и ќе се знае дали ќе може да биде во комбинација за викендов, после ситната повреда на коленото што ја имаше и за негова жал, не ја искористи можноста што му се отвори со повредата на Kaka. За бразилецот прогнози ќе се даваат следната недела, за Pazzo на почетокот на Октомври.

Гостувањето кај Bologna минатата година беше во второто коло, веднаш по домашниот шок од Sampdoria. Годинава доаѓа во петтото коло, но по подеднакво лош(и) резултат(и). Тогаш во составот го имавме Pazzini, кој на дебито постигна хет-трик и донесе победа по пресврт. Сега очите на многумина ќе бидат насочени кон Matri. Ќе се очекува да блесне и да почне вистински да се бори за место во тимот. Се ближи враќањето во погон на комплетната конкуренција во нападот и ќе биде ѓаволски тешко за него, со ваква форма да конкурира за минутажа. Очекуваме многу и од Binho, да помогне да се разбие противничката одбрана од самиот почеток. Очекуваме продолжување на блескавите индивидуални перформанси на de Jong и Poli, ама најмногу од се, очекуваме од одбраната конечно да одигра стабилен натпревар без примен гол и без проблеми во маркирањете при прекини. Ако половина од ова се исполни, за очекување е Milan да го напушти dell’Ara со три бода. Ние веруваме во тоа!

FORZA MILAN!!!

MILAN vs NAPOLI - PREVIEW!

Кога навивате за голем тим, дерби натпреварите против најголемите конкуренти се оние кои со нетрпение ги чекате. Тука е местото за докажување кој е најдобар, кој заслужува титула. Се сеќавам и на тие времиња. Тогаш одвај го чекав Inter на мегдан на моите момци, колку да се разбереме кој е кој во градот. А ги чекав и Juve, Roma, Lazio... Годинава не се осеќам така сигурен. Еве, утре го пречекуваме Napoli, а во пресметките и проценките за тоа што се е потребно за победа против екипа од овој ранг, меѓудругото вметнувам и доза на среќа, добро расположение на 2-3ца наши клучни играчи, да нема нови повреди, Hamsik да има лош ден, Higuain да промаши зицер и да се изнервира... Не сум го правел ова порано, се сеќавам, домашен натпревар беше однапред пресметан како три бода. 

Многумина викаат дека Milan утре нема да биде фаворит. Веројатно се и во право. Сите честитки за de Laurentiis и неговиот сенс за добар бизнис, со што го направи Napoli екипа што е комплетно опасна, наместо екипа со една суперѕвезда која на себе носи 50% од играта. Napoli тие пофални зборови ги оправдува и на терен - има навистина одлична серија од победи. Три од три во Калчото, плус победа на Dortmund во ЛШ. Да бидеме на чисто, победите во првенството дојдоа над Bologna, Chievo и Atalanta, ама сепак, и Milan имаше три условно лесни противници на стартот, па ефектот е очаен. Самодовербата на момците од Неапол им е до небо, со право, но тоа е нешто што всушност може да биде наша шанса. 

Сепак, колку и да е голем мојот респект за Napoli, за мене, ниеден клуб на светот не е фаворит на San Siro. Milan е доволно голем за да не смее да дозволи потчинување, барем не на својот стадион. И Napoli утревечер мора да го осети тоа на своја кожа. На истиот начин како што го осеќам многупати досега. Зборувам за 4те победи на Milan и 3те ремиа во последните 7 натпревари на San Siro на овие две екипи. Milan има доживеано само 2 пораза во последните 15 натпревари со Napoli. Но факт е и дека последната наша победа, беше онаа блескавата од 3-0, пред 3 години, во шампионската сезона. Од статистика, ќе го извлечам и негативниот скор на Benitez против Milan, за разлика од исклучително позитивниот на Matri против Napoli. Напаѓачот на Milan има постигнато 5 гола против наполетанците, што ги прави убедливо најомилениот противник.

Во повиканите играчи на Allegri се враќаат Abate и Niang. Max денеска на пресот зборуваше за нивната спремност и за можноста Niang да стартува (за Abate се подразбира). Друга опција е Robinho да стартува на AMC, со Balo и Matri пред него, а Poli, NDJ и Muntari над него. Во одбраната би се нашле Abate, Zapata, Mexes и Constant. Варијантата со Niang би била истата, со тоа што нападот би броел тројца играчи, распоредени во состав Balo-Matri-Niang од лево кон десно. 

Се сложувам со претпоставките дека дуелот меѓу двајцата најсериозни кандидати за титулата capocannoniere - Balotelli и Higuain може да го реши натпреварот. Вториот најзначаен фактор веројатно ќе биде нашата трансформација од напад во одбрана (затворањето на Hamsik и Insigne/Pandev) и од одбрана во напад (спринтовите на Binho со топка или долгите топки до Matri и Balo). Milan нема избор, пропуштените бодови против аутсајдерите наметнуваат императив на победа против посилните екипи. Во спротивно, брзо и лесно ќе заостанеме зад врвот. Секогаш сум велел дека овие натпревари, директни против конкурентите, носат 6, а не 3 бода. Milan не смее да заостане осум бода по само 4 кола. Milan едноставно не смее да ја повтори истата грешка од минатата сезона. Сигурен сум дека момците го имаат тоа во предвид и дека ќе видиме еден поангажиран и поатрактивен Milan. Да ја продолжиме позитивната серија на победи на San Siro сезонава! Одиме на победа!

FORZA MILAN!!!

Отворање на Лигата на Шампионите!

Само кратка најава на мечот вечерва. Сепак се работи за отворање на најинтересното клубско натпреварување во светот. Со оглед на случувањата и резултатите на клубот, слободно можам да кажам дека имаме среќа што баш сега треба да го одиграме, условно речено, најлесниот меч во групата. Објективно, Celtic е најмалку квалитетниот во оваа група, а кога ќе се додаде и домашниот терен, фер е да се каже дека се правиот противник во право време. Иако ова не е лига со 38 кола и секој меч може да биде одлучувачки. Затоа мора да се тргне на прав начин од старт.

Момците, барем оние што останаа здрави, се припремаат за премиерата на ЛШ во едни несредени услови. Зборувам од тактички апсект и за идејата на Allegri. Лично, малку ме плаши оваа ситуација. Тимот делува како да е без тренер, препуштен сам на себе. А тоа, во време кога немаме постари и поискусни авторитети во соблекувалната, може да ескалира. Особено кога играчите од кои најмногу се очекува и кои се први ѕвезди на тимот, се оние со проблематичен карактер. Allegri денес на прес потврди дека не постојат (не ги знае) состојки за успешен меч во ЛШ. Тоа едноставно не го изјавува врвен тренер, тренер што верува во својата екипа. Впечатокот е дека Allegri не дава инпут во резултатите на тимот. Или подобро речено, не дава позитивен инпут. Напротив, неговите грешки со изборот на стартерите или со нелогичните измени, немоќта да промени тек или динамика на играта во моменти кога екипата не се снаоѓа најдобро, може да влијае само негативно. И тоа се случува константно.

Ако се вратиме на мечот, под претпоставка дека сме во тек со сите повредени и проблематични играчи во пресрет на пречекот на Celtic на San Siro, добиваме список со дури четворица младинци меѓу 21 повикан играч:

Abbiati, Amelia, Coppola, Constant, Mexes, Iotti, Zaccardo, Zapata, Benedicic, Birsa, Cristante, De Jong, Emanuelson, Modic, Muntari, Nocerino, Pedone, Poli, Balotelli, Matri, Robinho.

Abbiati, Mexes и Zapata се сигурни во одбраната. Заради немањето на избор, многу веројатно дека и Zaccardo ќе стартува десно. Интересно ќе биде што Max ќе одлучи за левата бековска позиција – дали да му даде шанса на претходно лошиот Urby или да почне да го враќа Constant во првиот состав. Дилемата во средината е дали Poli е доволно спремен за старт или десно ќе покрива Nocerino. Останатите двајца во средината ќе бидат NDJ и незаменливиот Muntari. Мојот најголем страв доаѓа од испразнетото место на Kaka. Не дека синот имаше перфектен натпревар во саботата, но името на неговата замена делува тажно. Веројатно ќе дочекаме Valter Birsa да биде играчот што ќе ги поврзе средниот ред и нападот, играчот што треба да ги храни Balo и Matri со квалитетни шанси и одвреме навреме да прави човек вишок во крајната фаза на нападот. Да видиш, да не поверуваш.

И сега на светло излегуваат два проблема: (1) грешката на Gandini со невклучувањето на Niang на списокот за ЛШ и (2) форсирањето на комплетно нова формација на Allegri, иако, рака на срце, со моментално достапниот состав изгледа најприкладно. Milan под Allegri има три кампањи во ова натпреварување. Ако се разгледуваат трите воведни натпревари во секоја од сезоните, клубот има една победа (Auxerre) и две ремиа (Anderlecht и Barcelona). Вечерва не ни треба само продолжување на традицијата без пораз, туку и победа. По можност, уверлива. Тоа навистина ќе значи плус за Allegri, но верувам на сите ни е поважен успехот на клубот, отколку фигурата која стои покрај аут линијата. Сезоната се крши, текот на натпреварувањата се одлучува на почетокот и во тоа се уверуваме минатата сезона. Затоа вечерва неопходен ни е Celtic на колена!

Бонус: Младите фудбалери на Milan (оние под водство на Pippo, Primavera составот) денеска од 15.00 часот дебитираат во новата младинска лига на шампиони, наречена UEFA Youth League. Лигата се состои од младинските екипи на сите сениорски учесници на годинешната ЛШ. Одлична увертира за вечерашниот меч!

FORZA MILAN!!!

Torino - Milan и враќањето на синот!

После долгиот период на дејствување “во позадина” и немо следење на настаните околу блогот се враќам назад да го дадам својот придонес во развојот на еден од најквалитетните блогови за македонските фанови на Милан. По некоја случајност се погодува и со враќањето на Кака што е убав мотив за да се напише еден пост за второто деби во црвно-црниот дрес, дрес во кој Кака ги доживеа најубавите моменти во кариерата и ги постигна најголемите успеси. Враќањето на Кака во Милан за секој росонер со мали исклучоци, е дискутабилно. Нема росонер што Кака не го обожавал и не му бил меѓу омилените играчи, едноставнo таква му е ѕвездата на Рики, но тоа е емотивната страна. Онаа рационалната вели дека Кака е играч со 31 година, играч кој немал константа минутажа во изминатите 4 години и играч кој влече хронична повреда. Но исто така нема и таков кој однапред ќе се осуди да каже дека Кака е залудно донесен и дека ќе има неуспех. Човекот фудбал не заборавил да игра, и покрај годините сепак има уште пар сезони пред него кои може физички да ги издржи без никаков проблем ако нема проблеми со повреди. Дека не заборавил да игра фудбал доказ се и головите и асистенциите кои во сооднос со добиената минутажа и не се така малку и се постигнати во нему својствен стил. Се на се, шансата ја заслужува, шансата ја добива и од раководството и од навивачите, се надеваме дека сите заедно повторно ќе се радуваме со неговите настапи.

Толку околу Кака и неговото враќање, она што не очекува е гостувањето во Торино, кај Торино. Екипа кај која треба и мора да освоиме три бода, иако не е за потценување она што го имаат на располагање. Спој на младост и искуство, иако се тоа е пред се од просечни играчи. Cerci беше поврзуван со трансфер во поголеми клубови меѓу кои и Милан, што само по себе не го прави надпросечен играч, иако квалитет имa и го докажал тоа повеќе пати, па може да се смета за опасност кон нашиот гол. Колку што можев да извлечам инфо, Cerci има мала повреда но веројатно е утре да стартува. До него е Immobile, млад репрезентативец од кој реално италијанската фудбалска јавност очекуваше и повеќе, веќе има 23 години, а дечкото сеуште се шета од клуб во клуб без некој позначаен успех. Вреди и да се спомне дека веќе втора или трета година имаат "наше" дете во тимот, Matteo Darmian.

Околу нашиот ростер, операцијата на De Sciglio според информациите ќе го оддалечи од терените околу два месеци што е позначаен хендикеп за нас! Abate ќе биде отсутен утре и со Селтик, што го носи Zaccardo во првиот тим. Allegri имаше изјави од типот благодарен сум на Zaccardo што не ги прифати понудите за трансфер инаку ќе моравме со Торино да играме со играч од средината на позиција десен бек.  Allegri пријателе, сподели од твојата дрoга и со нас навивачите. Подобро месец дена со среден играч на позиција десен бек, отколку Zaccardo цела година во ростер на тим што се декларира дека ќе се бори за титула.

Како и да е, повикани играчи: 

• Abbiati, Amelia, Coppola
• Constant, Mexes, Vergara, Zaccardo, Zapata
• Birsa, Cristante, Emanuelson, De Jong, Kaka, Montolivo, Muntari, Nocerino, Poli
• Balotelli, El Shaarawy, Matri, Robinho 

Составот кој најверојатно ќе започне:

Последните вести кажуваат дека El Shaarawy заработил повреда што со сигурност го оддалечува од утрешниот дуел со Торино, како и од оној со Селтик. Повеќе детали за сериозноста на повредата ќе знаеме во деновите што следат.

Се на се, сите очи утре ќе бидат свртени кон Кака и неговото второ деби за Милан и нормално кон мрежата на Торино во која се очекуваат голови.

Ќе одам и со прогноза 0-3, повелете и Вие :)

FORZA MILAN!

Меркато 2013

Конечно постот кој го ветував и кој се пролонгираше малце повеќе одколку што требаше. Сумирање на трансакциите кои Милан ги направи ова лето. Во летото во кое се случија најгомите движења на најголемите играчи во светот и најголемите клубови ги сменија своите тренери ние не направивме значителни промени. Пишував за ова на почетокот на летото дека ќе се случат многу големи трансфери. Бејл, Озил, Кавани, Фалкао, Игуаин, Нејмар, Виља, Тевез, Иско, Ето... и многу многу други беа дел од едно од најјактивните лета од кога јас гледам фудбал. Се на се купивме 8 нови играчи + Кристијан Запата кој иако беше на позајмица минатата сезона од ова лето е играч на Милан и не чинеше околу 6 милиони евра. Од клубот си заминаа 10-ина играчи, на повеќето од нив им истече договорот, а некои заминa на позајмица.

Си заминаа:

Марио Јепес - Аталанта (крај на договор)

Масимо Амброзини - Фиорентина (крај на договор)

Метју Фламини - Арсенал (крај на договор)

Бакаје Траоре - Ерцеиспор Турција (позајмица)

Дидак Виља - Бетис (позајмица)

Андреа Петања - Сампдорија (позајмица)

Кингсли Боатенг - Катаниа (позајмица)

Родни Страсер - Џенова (препуштен на Џенова како дел од трансферот на Констант)

Бартос Саламон - Сампдорија (продаден 50% како дел од трансферот на Поли)

Лука Антонини - Џенова (замена за Бирса без паричен надоместок)

Таје Таиво - Бурсаспор (продаден за непозната сума)

Принс Боатенг - Шалке (продаден за 10 милиони евра)

Тотална сума на играчи кои си заминаа: околу 15 милиони евра.

*Не ги вклучив сумите и играчите од Примаверата, како и оние кои често се влечеа по позајмици поради тоа што се тотални неважни, и погоре ги вклучив само играчите кои имаа допирна точка со првиот тим.

Дојдоа:

Кристијан Запата - Виљареал (откупен за 6 милиони)

Кевин Констант - Џенова (50% од Ачерби, и 50% од Родни Страсер)

Рикардо Сапонара - Емполи(3.8 мил. евра)

Џерсон Вергара - Депортиво Кинто (2 мил. евра) 

Андреа Поли - Сампдорија (1.5 + 50% од Бартос Саламон)

Матијас Силвестре - Интер (позајмица 1 мил. евра. со можност за купување на 4м)

Фердинандо Копола (слободен играч)

Валтер Бирса - Џенова (замена за Лука Антонини без паричен надоместок)

Рикардо Кака - Реал Мадрид (раскин на договор)

Алесандро Матри - Јувентус (11 мил.евра)

Тотална сума на играчи кои дојдоа: околу 20 милиони евра

* Кејсуке Хонда од ЦСКА Москва ќе дојде во Јануари како слободен играч.

Можеби и не беше толку бурно ова лето како што очекувавме, пред се затоа што се се сведе на последната недела од преодниот рок кога и бевме најактивни. Ова секако се должеше на пласманот во ЛШ кој моравме да го загарантираме па потоа да купуваме играчи. Добра работа од ова меркато е што се ослободовиме од играчи кои беа вишок во тимот: (Антонини, Фламини, Траоре,) од играчи кои се во залезот на кариерата (Амброзини, Јепес) како и на оние на кои местото не им е во тимот (Таиво, Дидак,Страсер). Позитивна работа е што го продадовме Принс Боатенг кој не беше константен и имаше големи падови во играта. Можеби лошо е тоа што не извадивме добра сума за него бидејќи ни се брзаше во продавањето.

Од друга страна пак Кингсли Боатенг, Бартос Саламон и Андреа Петања ќе добијат значајни минути во најквалитетната лига во Италија (нешто што немаше да го добијат во Милан). Лошо е тоа што не успеавме да се ослободиме од Робињо иако беше скоро 99% сигурно дека ќе си замине, и на крај тој го продолжи договорот но со помала плата. Од играчите кои дојдоа за поздрав е купувањето на Запата за ефтино, Констант скоро за џабе, младите Вергара, Сапонара и Поли кои ќе добијат шанса да докажат дека се иднината на овој проект. Матијас Силвестре како заврши во Милан најверојатно ни самиот незнае. Јас би рекол едно купување од очај, но за ефтино и доколку по некоја случајност дечкото се покаже и си ја поврати старата форма тогаш имаме еден добар бекап со мала инвестиција.

Фердинандо Копола е дојден само поради повредата на Габриел така да од него многу нема да видиме. Валтер Бирса е помалото од двете зла заедно со Лука Антонини и јас искрено не очекувам да блесне во Милан, а ниту пак да има некоја значителна минутажа. И за крај двајцата играчи кои го одбележаа ова меркато за нас.

Рикардо Кака кој конечно по 4 годишна пауза се врати во Милан. Добрата страна на овој трансфер е што дојде за без пари и нема да прекршуваме многу од лимитот со неговата плата (4 мил евра.) Од емотивен аспект неможев ни јас да останам рамнодушен на овој трансфер но од формациски аспект траснферот е еден голем прашалник. Дај боже да го видиме стариот Кака кој и самиот рече дека во Милан е навикнат да победува па да се затворат устите и на најголемите скептици како што сум јас. Неговата улога во Милан ќе биде сосема различна со онаа што ја имаше пред четири години пред се затоа што сега ќе биде еден од најискусните во тимот и сигурно во неколку наврати ќе ја носи капитенската лента кога Монти, Кичо и Бонерот нема да можат да го сторат истото.

И за самиот крај енигмата на летото. Алесандро Матри!

1000 зошто, 0 затоа. Наводната голема желба на Макс Алегри и причината поради која ултра талентираниот Андреа Петања беше потапкан по рамо и пратен да се "развива" во Сампдорија.

Можеби и самото доаѓање на еден искусен голгетер од Серија А кој има пораснато во Милан не е лошо само по себе но она што боде очи е сумата. 11 милиони евра за 29 годишен неконстантен напаѓач за кој не знаеме каде ќе има место во тимот. Не дека јас, некој од блогов или ти читачу сме ги дале од џеб тие 11 милиони но фактот дека Адем Љаиќ, Хонда или некој солиден дефанзивец можеше да пристигне е она што ми става сол на раната.

Фактот што првиот голман на Холандската репрезентација како низ магла си замина во Фулам за само 5 ипол милиони евра е она што ме боли. Не е некој преголем ризик да купиш солиден голман за малце пари, па и ако се исплати ризокот ќе си ја обезбедиш стартната точка во тимот наместо да се плашиш дали на Кичо ќе му биде денот, или зошто Амелија сеуште е во Милан и до каде е со талентот, талентираниот Габриел? За нашите конкуренти и нивното меркато зборувавме и премногу можеби, затоа сега ќе оставам простор на вас, да читате, сумирате, да се согласувате со мене, да ме контрате и да коментарите.

Јас на ова меркато му давам оцена од некој 6.5 можеби 7 а вие?

Честит роденден Македонијо и FORZA MILAN !!!